Άδειος…
Αστείο το πως μπορεί να σου αλλάξει το μυαλό, μια απλή ιστορία.
Πως είναι δυνατόν, εξόριστος να νόμιζα πως ήμουν, από έναν τέτοιο άρρωστο τόπο.
Έναν τόπο που συγχωρεί τους τύρρανους και καταδικάζει τους Κανόνες.
…δεν ήμουν εξόριστος! Εγώ έφυγα! …δική μου επιλογή ήταν.
Κι αν σ’ έχω ανάγκη, ακόμα μια φορά… θα συνέλθω.
