“No good deed goes… unpunished!”

Clare Boothe Luce

“Καμιά καλή πράξη δεν περνά… ατιμώριτη!”

Πατρίδα

Στίχοι: Αλκίνοος Ιωαννίδης (πάλι ζωγράφισε!!!)

Λοιπόν αγρίεψε ο κόσμος σαν καζάνι που βράζει…
σαν το αίμα που στάζει, σαν ιδρώτας θολός.
Πότε, πότε γελάμε, πότε κάνουμε χάζι
και στα γέλια μας μοιάζει να γλυκαίνει ο καιρός.

Μα όταν κοιτάζω τις νύχτες τις ειδήσεις να τρέχουν,
ξέρω οτι δεν έχουν νέα για να μου πούν.
Ήμουν εγώ στη φωτιά… ήμουν εγώ η φωτιά…
είδα το τέλος με τα μάτια ανοιχτά!

Είδα τον πόλεμο φάτσα, τη φυλή και την ράτσα
προδομένη απο μέσα απ’ τους πιό πατριώτες…
να ‘χουν την μάνα μου αιχμάλωτη με το όπλο στο στόμα…
Τα παιδιά τους στολίζουν σήμερα τη Βουλή!

Κάτω απο ένα τραπέζι -το θυμάμαι σαν τώρα-
με μια κούπα σταφύλλι, στου βομβαρδισμού την ώρα…
είδα αλεξίπτωτα χίλια, στον ουρανό σαν λεκέδες…
μου μιλούσε ο πατέρας μου, να μην φοβηθώ!

“Κοίταξε τί ωραία που πέφτουν! …τί ωραία που πέφτουν!”

Είδα γονείς ορφανούς, ο ένας παππούς απ’ την Σμύρνη
στην Δράμα πρόσφυγας πήγε, να βρεί Βουλγάρικη σφαίρα.
Κι ο άλλος Κύπριος φυγάς, στο μαύρο τότε Λονδίνο
στα εικοσιεφτά του στα δύο τον κόψανε οι Ναζί!

Κι είδα μισή Λευκωσία, βουλιαγμένη Σερβία!
Στο Βελιγράδι ένα φάντασμα, σ’ άδειο ξενοδοχείο.
Αμερικάνικες βόμβες και εγώ να κοιμάμαι…
Αύριο θα τραγουδάμε στης πλατείας τη γιορτή.

Είδα κομμάτια το κρέας, μες τα μπάζα μιας πόλης
είδα τα χέρια, τα πόδια πεταμένα στη γή.
Είδα να τρέχουν στο δρόμο, με τα παιδιά τους στον ώμο
και ‘γώ τουρίστας, με βίντεο και φωτογραφική!

Εδώ στην Άσχημη Πόλη, που απ’ την ανάγκη κρατιέται,
ένας λαός ρημαγμένος μετάλλια, Nτόπα ζητάει!
Ολυμπιάδες… κι η Χώρα ένα γραφείο τελετών…
ΘΑ ΣΟΥ ΖΗΤΗΣΩ ΣΥΓΝΩΜΗ ΠΟΥ ΣΕ ΜΕΓΑΛΩΣΑ ΕΔΩ.

Τους είχα δεί να γελάνε -οι Μπάτσοι- κι απ την Ομόνοια
να πετάν δακρυγόνα στο πυροσβεστικό!
Στο παράθυρο εικόνισμα, άνθρωποι σαν λαμπάδες
και τα καννάλια αλλού να γυρνούν το φακό!

Και είδα ξεριζομένους να περνούν τη γραμμή,
για μια πόρνη φθηνή, ή για καζίνο και πούρα
Έτσι κι αλλιώς μπερδεμένη η πίστη μας, η καημένη…
ο Σολωμός με Αρμάνι και την καρδιά ανοιχτή!

Δεν θέλω ο Εαυτός μου να ‘ναι τόπος δικός μου!
Ξέρω πως όλα αν μου μοιάζαν, θα ‘ταν αγέννητη η Γή!
Δεν με τρομάζει το Τέρας, ούτε κι ο Άγγελός μου…
ούτε το Τέλος του Κόσμου, με τρομάζεις Εσύ!

Με τρομάζεις ακόμα “οπαδέ της ομάδας”,
“Του κόμματος σκύλε”, “της οργάνωσης μάγκα”,
“διερμηνέα του Θεού”, “ρασοφόρε γκουρού”,
“τσολιαδάκι φτιαγμένο”, “προσκοπάκι χαμένο”…

προσεύχεσαι και σκοτώνεις, τραυλίζεις ύμνους οργής!
Έχεις πατρίδα το φόβο, γυρεύεις να βρεις γονείς…
Μισείς τον μέσα σου Ξένο! …κι όχι δεν καταλαβαίνω!
Δεν ξέρω πού πατώ και πού πηγαίνω!

Παράπονα προς υπεύθυνους Ε.Π.Ο.Ε. (Εταιρεία “Προστασίας” Οπτιακουστικών Έργων)

To Greeksubs.gr έχει ριχθεί.
Το Kithara.gr επίσης.
Οι υπότιτλοι και τα tabs που κάθονταν -πολλοί απο τους Ιντερνετικούς Τεχνόφιλους- επι ώρες να γράφουν, μεταφράζοντας ΕΞ ΑΚΟΗΣ ή γράφοντας συγχορδίες εξ ακοής, ταινιών και τραγουδιών που κυκλοφορούν ελεύθερα στο ίντερνετ…(και δεν μπορεί να κάνει κανείς ΤΙΠΟΤΑ για αυτό, όσο υπάρχει το νετ) και για τα οποία έχουν πνευματικά δικαιώματα ΜΟΝΟ αυτοί που τα γράφουν!!!… ήρθε η ΕΠΟΕ, να κατάσχει και να επιβάλλει την δική της “δύναμη” επάνω τους.

Κύριοι υπεύθυνοι της ΕΠΟΕ:

Ποιός σας δίνει το δικαίωμα να απαγορεύετε κάτι το οποίο δεν παρέχει κανένα απολύτως κέρδος στους παροχείς του;
Γιατί στις υπόλοιπες χώρες, παρόμοια sites λειτουργούν ανενόχλητα απο υπηρεσίες σαν τις δικιές σας;
Υπάρχουν και άλλα sites για υπότιτλους, tabs και στίχους, και ΕΥΤΥΧΩΣ δεν ανήκουν στην Χώρα μας για είναι στην δικαιοδοσία σας!
Πάρτε χαμπάρι πως όσο υπάρχει το ίντερνετ… Η υπηρεσία σας, είναι εντελώς ανούσια!

Δεν επιτρέπετε ελληνικό site να έχει υπότιτλους ή ταμπλαντούρες για τραγούδια;… Τότε θα πρέπει να μπλέξετε με κυβερνήσεις άλλων χωρών, διότι οι χρήστες θα εξακολουθούν να “σηκώνουν” αυτά που θέλουν, σε sites χωρών που δεν έχετε καμία δικαιοδοσία!

Μήπως να καταργήσουμε το ίντερνετ στην Ελλάδα, να τελειώνουμε;

ΓΕΙΑ ΣΟΥ ΡΕ ΕΛΛΑΔΑ… ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΥΓΑ ΞΥΓΚΙ!

Αντίο

Δεν πρόλαβα να σου πώ τα όσα πέρασα…
δεν πρόλαβα να σου μιλήσω κάν για τα βασικά.

κι ήθελα τόσο να σε δώ, προτού να φύγεις.
ήθελα τόσα να σου πώ… και να σ’ ακούσω.

…αντίο νονέ.

Ξέρω πως πιά ηρέμησες.