Προσπαθώ να αναπολήσω μια στιγμή, παλιές αναμνήσεις…
Μα πιάνω τον εαυτό μου, να χαζεύει την άσπρη οθόνη… σκεπτόμενος το μέλλον.
Ψάχνω έναν άνθρωπο να το μοιραστώ… να χαρεί και εκείνος, όσο και εγώ!…
Κανείς…
“Πως πήρες τέτοια απόφαση;” με ρωτούν…
Ίσως τελικά να τους απαντώ πως: “Όταν δεν έχεις γνώμες κάποιων, να σε επηρεάζουν… όταν σε έχουν αφήσει οι συμβουλές όλων, όσων σου τάξανε πολλά… τότε η απόφαση -η απόλυτα δική σου απόφαση…- είναι εύκολο να παρθεί. Γιατί ακούς τον εαυτό σου… απο μέσα.”
Γενέτειρα…
Άχρηστες αναμνήσεις, πετάγονται στα σκουπίδια…
Φωτογραφίες, γράμματα, ενθύμια που δεν μου θυμίζουν τίποτα πια…
Στίχοι, που ποτέ δεν θα διαβαστούν απο “την μούσσα τους”…
Ζωγραφιές, που δεν θα αναλυθεί ποτέ η προέλευσή τους.
Σκουπίδια…
Τσάμπα ο χρόνος που ξοδεύτηκε για δαύτα!
…Ας βγώ για ένα ποτό απόψε.
Θέλω καινούριες αναμνήσεις ν’ αποκτήσω.
Σαν πλανόδιο τσίρκο, τη ζωή μου τη σκόρπισα… Σε σταθμούς και πλατείες, που με πάς δεν σε ρώτησα!
Τώρα δίχως πυξίδα τα ταξίδια μου κάνω…
Τη φωνή σου ακούω, μα τι λες… δε σε πιάνω!
Ελλάδα Βέμπο μου και Μαίρυλιν Μονρόε!
Ελλάδα Ελύτη μου και Έντγκαρ Άλλαν Πόε!
Ελλάδα Mάγισσα…. “Παρθένα” και Tροτέζα μου!
Ελλάδα Τούμπα, Αλκαζάρ και Καλογρέζα μου!
Μια φορά μου γεννούσες ένα πάθος παράφορο…
Τώρα παίζεις παιχνίδι, που μ’ αφήνει αδιάφορο! Δεν κερδίζω, δεν χάνω σ’ αγαπώ και σ’ αρνιέμαι… Κι από ένα κλαράκι του γκρεμού σου κρατιέμαι!
“Wake ‘n Bake”
…έτσι το λένε στην Αγγλία.
Σου δίνει ένα διαφορετικό έναυσμα πρωινού. Διασκεδαστικό… φιλόσοφα, παιχνιδιάρικο.
Τόσο που σε κάνει να αναρωτιέσαι, εαν είσαι όντως εσύ ο “περιθωριακός”… ή αυτοί;!
[...]
Οι σκέψεις μου έχουν σκιστεί στα δύο πιά… μα δεν με νοιάζει. Θέλω να απολαμβάνω ακόμα και τις πιό άγαρμπες στιγμές μου. Εκείνες τις φορές… που προσπαθώ να μοιραστώ τις εικόνες του νού μου… και αναδύω κάτι το άγνωστο… που προκαλεί! …και δεν το θέλω.
Κλάσμα τρίτο…
Ήρθε η ώρα, να ετοιμάζομαι.
Αντίο γλυκιά Θεσσαλονίκη.
I looked in the mirror, this afternoon… and that’s when I saw him.
Staring at me… in this magisterial look.
…judging me, for my verdicts. He was so, Old!
“Don’t stare at me, like this…” I said.
“Are you going to find something up there, that has to do with us? Who we are? What we stand for?”
…the guy in the mirror responsed.
My answer was clean and dirty in the same time…
“Don’t know… but we ‘re gonna find it out, trying… aren’t we?”
The figure in the glass… was blown away, in these words.
Άμεση αναχώρηση απ’ την Θεσσαλονίκη.
Οι αναμνήσεις σε ένα κουτί και πάλι…
μα τα όνειρα ετούτη τη φορά,
σε μια τεράστια -ξεχωριστή- βαλίτσα.
Αδύνατον, κάπου να τα ξεχάσω.
Γιατί τα βλέπω!
Λαμπιρίζουν στο σκοτάδι…
και σαν ξεφύγω λίγο
τραγουδούν, να μην τα χάσω.
“Παρακαλούνται οι κύριοι επιβάτες,
να επιβιβαστούν στην πτήση για το Άγνωστο… ευχαριστώ.”
Δεν είναι εύκολο ν’ αφήσεις όσα ξέρεις…
Όσα σου μάθανε και όσα βρήκες μόνος.
Να σβήσεις με μια “σφουγγαριά” θλίψη… μα και χαρά.
Δίνω το εισιτήριο στην επιβίβαση…
με τα όνειρα, σφιχτά αγκαλιασμένα στο στήθος μου.
-Κύριε, γιατί δεν έχετε παραδώσει αυτή την αποσκευή;
-Γιατί είναι πολύτιμη και εξαιρετικά εύθραυστη!… δώσε μου το απόκομμα να φύγω.
(στην αγαπημένη μου sistah…)
Στίχοι: Άλκης Αλκαίος
Μουσική: Μάριος Τόκας
Τα σύνορα που πέρασα δεν είχανε φρουρό…
μόνο λίγα γεράκια διψασμένα.
Στα γόνατά μου αράξανε, ζητώντας μου νερό
και πώς να τα χορτάσω τα καημένα.
Σε πολιτεία βρέθηκα, που ‘ψαχνα για καιρό,
στου ονείρου μου τον χάρτη, τον κρυμμένο…
…πάω να την ψηλαφίσω, τρέχω να τη χαρώ
κι αυτή με προσπερνάει με βλέμμα ξένο!
Στην αγορά ζωήλατα και ξωτικά πουλιά
και κράχτες που σωσίβια διαλαλούνε…
Αγόρασα από ένα, σε δυο “γυμνά” παιδιά,
κι εκείνα ζαρωμένα μ’ απαντούνε:
“Οι δοκιμές μας γέρασαν νωρίς στον κόσμο αυτό
κι αν τόσο θες να κάνεις μια αβαρία… Δώσε μας λίγο πράσινο Κιφ* Μαροκινό…!
και θα στο ξεπληρώσει η Ιστορία”.
Στο πάρκο ένας μπατίρης μου ζάλιζε τ’ αυτιά,
πως ήσουν τράπουλα σημαδεμένη!!
Στους τέσσερις ανέμους σκορπίσαν τα χαρτιά,
πού να σε ψάξω χώρα μου χαμένη…
Στον ώμο το δισάκι μου, σε σας ξαναγυρνώ…
Φωτιά Νερό Αέρα μου και Χώμα!
Δε βγαίνουνε τα όνειρα σε πλειστηριασμό!!!
Δεν παίχτηκε η παρτίδα μας ακόμα!
*(Κιφ = Συλλεγμένοι μικροσκοπικοί κρύσταλλοι, οι οποίοι δημιουργούνται απο την ουσία THC στον ανθό του φυτού Κάνναβη)
Δεν έχει η νύχτα απόψε νικητή…
απόψε δεν αφήσαμε το σώμα να μιλήσει!
Εσύ μπορεί να έφυγες, κι εγώ να έμεινα “εκεί”…
όμως κανένας απ’ τους δυο
τα μάτια δεν θα κλείσει..
Απόψε χάσαμε κι οι δυο!
Αυτός που φεύγει δεν νικά…
πώς να στο πω;
Κι αυτός που μένει δεν ξεχνά…
πώς να στο πω;
Απόψε χάσαμε καρδιά μου και οι δυο!
Δεν έχει η νύχτα απόψε νικητή…
Απόψε δεν πετύχαμε με βέλη την καρδιά μας…
Σαν κεραυνός με χτύπησες κι εγώ σαν αστραπή…
σαν όλα αυτά που ζήσαμε,
να μην μετρούσαν για ζωή!
…έλεγε ο Κος Μητροπάνος, στο τραγούδι του Μωραϊτη Νίκου, στο ράδιο προχθές, 16/08/08.
Πανσέληνος του Αυγούστου… σε έναν έναστρο ουρανό.
Ακτές Κάριανης…
…Μα δεν της έφτανε ετούτη η μοναδικότητα, της Μητέρας Γής… όχι! θέλησε να προσθέσει και μια βαρύτονη -μα τόσο μελωδική- νότα… εκλείποντάς μας το θλιβερό αυτό -κατάματα- βλέμμα του Φεγγαριού, σχεδόν ολάκερο για λίγες ώρες…
Απ’ την αρχή δεν μου αρκέστηκε στο μάτι η Σελήνη. Θαρρείς δεν ήτανε full-face όπως λένε… (Άκου full face… Λες και ληστεία θα μας κάνει το φεγγάρι!)
-PHASE!
φωνάζει ο παραπέρα…
-Phase… όχι Face.
- Καλά… καλά!
Έπειτα μού ‘παν για την έκλειψη… 85 λέει τοις εκατό. “Πσσσσσ! ΩΩραία…” Μονολόγησα και κάθισα στην άμμο.
Απερίγραπτο…
Η σκιά “μας”… έκρυβε αργά… το φωτεινό πρόσωπο του φεγγαριού.
Άλλωτε σαν μελάνι… σε κατάλευκο χαρτί…
κι άλλες φορές σαν μάσκα που κρατούσε το φεγγάρι, παιχνιδιάρικα!
Κι όταν καλύφθηκε σχεδόν ολόκληρο… μένοντας μόνο ένα αφύσικα μικρό μα φωτεινό σημείο… τότε τα αστέρια σου γελούσανε… που ξέχασες το στόμα σου ανοιχτό!
Κι ήταν που ήθελα να είμαι μ’ άλλο κόσμο;… ήταν που κάποιοι δεν μπορούνε να το δούν; ήταν που ήθελα να μην αλλάξω τόπο;…
Δάκρυσα!
Ελλάδα… με συγκίνησες απόψε… και πίστεψέ με.
Τούτο το “καλό ταξίδι”… ήταν το πιό όμορφο!
* Raining Pleasure
* Mimosa’s Dream
* Χρήστος Γεωργοπέτρης και οι μουσικοί του
* Reaction
* Nightmares
Πέμπτη 7 Αυγούστου
* Νίκος Πορτοκάλογλου
* Ζακ Στεφάνου και Banda Coala
Παράλληλες Εκδηλώσεις
* Οπτικοακουστικό Αφιέρωμα στη ζωή και το έργο του Μάριου Τόκα
* Έκθεση Φωτογραφίας «Από την παλιά στη νέα Δράμα»
* Έκθεση Φωτογραφίας με θέμα τα περασμένα Dramaica Youth Festival
* Πρόγραμμα Ανακύκλωσης μεταλλικών κουτιών
* Συλλογή υπογραφών για δημιουργία ποδηλατοδρόμων στην πόλη της Δράμας
* Φιλοξενία και συνεργασία με ΚΕΘΕΑ Καβάλας
* Συνεργασία με τη Φιλοζωική εταιρεία Δράμας
* Stand της ΓΓΝΓ για ΤΟΣΥΝ, Eurodesk και Ευρωπαϊκή Κάρτα Νέων
* Stand υπολοίπων ΤΟΣΥΝ Νομού Δράμας
