Μόνος. Εν’ άδειο απέραντο τριγύρω μου,
και μιας πολέμιας χλαλοής ασώπαστη η φοβέρα.
Κι όταν εκείνη κατακάθεται,
μόνος, θανάσιμη σιωπή παγώνει πέρα ως πέρα.
Μόνος. Μ’ αρνήθηκαν οι σύντροφοι,
κι από το πλάι μου γνωστικά τ’ αδέρφια τραβηχτήκαν.
Μ’ έδειξε κάποιος. – Νά τος! – Καταπάνω μου
γυναίκες, άντρες, γέροντες, παιδιά, σκυλιά ριχτήκαν.
Το χέρι το ακριβό της Οδηγήτρας μου,
που με κρατούσε, ανοίχτηκε προς άλλα χάιδια … Μόνος.
Σε βάθη μυστικά περνούνε αστράφτοντας
των ασκητάδων οι χαρές, του μαρτυρίου ο θρόνος.
Φωτιά ‘βαλαν, το κάψανε το σπίτι μου,
και σύντριψαν τη λύρα μου με τη βαθιά αρμονία.
Την Πολιτεία δυό Λάμιες τη ρημάζουνε:
η λύσσα του καλόγερου, του δασκάλου η μανία.
Της Πολιτείας η πόρτα κλείστηκε,
με διώξανε, έρμος βρέθηκα στα έρμα μονοπάτια
και της Ιδέας της αστρομάτας, που έσφαξαν
από τη στράτα μάζωξα τα ολόφωτα κομμάτια.
Και τάσπερνα στο διάβα μου, και φύτρωναν
εδώ παράδεισοι, κ’ εκεί βασίλεια, κ’ εκεί πέρα
παλάτια κ’ εκκλησιές και δρακοντόκαστρα.
Κι όλα στην ίδια ευφραίνονταν ανύχτωτην ημέρα.
Archive for June, 2008
Ο Ποιητής – Κωστής Παλαμάς (1901)
Posted in All my Posts, Poetry I like on June 30, 2008 by ZohltarIn the End – Linkin Park
Posted in All my Posts, Lyrics I like on June 30, 2008 by ZohltarOne thing… I don’t know why,
it doesn’t even matter how hard you try!
Keep that in mind! I designed this rhyme,
to explain in due time…
All I know…
Time is a valuable thing!
Watch it fly by as the pendulum swings…
Watch it count down to the end of the day,
the clock ticks life away!
It’s so unreal…
Didn’t look out below…
Watch the time go right out the window!
Trying to hold on… but didn’t even know!
Wasted it all just to…
Watch you go!
I kept everything inside
and even though I tried… it all fell apart!
What it meant to me, will eventually be a memory of a time when…
I tried so hard…
and got so far!
…But in the end
it doesn’t even matter!
I had to fall!
To lose it all!
But in the end…
it doesn’t even matter!
One thing… I don’t know why,
it doesn’t even matter how hard you try…
Keep that in mind, I designed this rhyme
to remind myself how…
I tried so hard…
In spite of the way you were mocking me…
Acting like I was part of your property!
Remembering all the times you fought with me…
I’m surprised it got so (far)!
Things aren’t the way they were before!
You wouldn’t even recognize me anymore!!
Not that you knew me back then!
But it all comes back to me…
In the end!
You kept everything inside
and even though I tried… it all fell apart!
What it meant to me, will eventually be a memory of a time when…
I tried so hard…
RF
I’ve put my trust in you…
Pushed as far as I can go…
For all this,
there’s only one thing you should know!
I tried so hard…
RF
First blood
Posted in All my Posts, The War Inside me... on June 29, 2008 by Zohltar“Who are you?” I heard my voice in the silent room…
“Who is this?” I asked in suprise.
Funny…
…it was the same question!!
“I am… Me!” I said…
“Then who am I?” my voice asked.
“Who are you?” I asked in suspicious.
“This question, I asked you first…” said my voice.
Some days, my thoughts are driving me crazy! Today, is one of them.
I kept smoking… not answering to my silly imagination.
“Are you there?” asked the voice.
“Yes! What do you want?!” I yelled… finding my self coiling like “Smeagol” into the corner of my walls, trying to avoid my “other self”. “WHAT DO YOU WANT?!” I yelled louder.
“I want you, to find my identity…” said my voice… “Our identity!”.
Then… Morpheus stole my thoughts.
Posted in All my Posts, Quotes Collection on June 29, 2008 by Zohltar
“To educate a person in mind and not in morals… is to educate a menace to society.”
Theodore Roosevelt
“Το να μορφώνεις το μυαλό ενός ανθρώπου και όχι τα ηθικά του…. Είναι σαν να εκπαιδεύεις μια απειλή για την κοινωνία.”
Ανάθεμα!
Posted in All my Posts, My poetry on June 29, 2008 by Zohltar… τα γλυκά τιτιβίσματα των πουλιών,
σ’ ένα θεοσκότεινο ουρανό!
Ανάθεμα!
…τα μικρά όμορφα λουλουδάκια,
σε ένα χώμα, σκέτη λάσπη!
Ανάθεμα!
…τη ζωηρή τη σπίθα,
σε μια φλόγα που ‘χει σβήσει!
Ανάθεμα!
…τις τόσο πικρές και ψεύτικες ελπίδες,
σε μία σίγουρη εκπνοή!
…Ανάθεμα!!
Carlos Mencia
Posted in All my Posts, My houmor... >:P on June 26, 2008 by ZohltarFor women with sense of houmor.
—————————————-
Για γυναίκες που έχουν χιούμορ…
Απολαύστε τον όλοι.
Βάρυνε το μυαλό…
Posted in All my Posts, My houmor... >:P on June 26, 2008 by ZohltarΤί γραφειοκρατεία έχω να τραβήξω… ένας θεός το ξέρει.
Τί Νομαρχείες και ληξιαρχεία έχω… τί Alien-Police έχω… Ναί! Εγώ θα είμαι αυτός… ένας Alien! Θα το λένε και τα παιδάκια και θα με δίχνουν! Alien! Alien! Άντε μετά να μήν σε βγάλουν στο utube!
Αλήθεια… εκεί έχουνε ειδικούς αστυνομικούς, που ασχολούνται με τους μετανάστες της χώρας. Όχι σαν τους δικούς μας! Που για να βγάλεις καινούρια ταυτότητα σε περίπτωση κλοπής, πρέπει να κλείσεις ραντεβού για μετά απο ένα μήνα!
Βλέπεις, έχουνε δουλειά με τις ταυτότητες, εδώ! Ουρές! Τί διάολο μας πήρανε γραμμή και απο το Μεξικό; -Οτι βγάζουμε ταυτότητες αβέρτα… χωρίς να ρωτάμε-
-Τί σε ένα μήνα κυρά μου;! Στο χέρι την ζωγραφίζουν την πουτάνα την ταυτότητα;! Αφού Έχω φωτογραφίες! Δεν χρειάζεται να με ζωγραφίσει απο μνήμης ο θυρωρός!
Εκεί (αναφερώμενος πάντα στις Κάτω Χώρες) Έχουνε λέει μία καρτούλα, η οποία είναι ΑΦΜ, ταυτότητα… μπλα, μπλα, μπλα… Ααααα… να δείς εδώ έχει ένα παρατσούκλι… ΑΑαααα Εξακόσια εξήντα έξι! Ναιιιιι! Σωστάααααααααα!
…Για αυτό δεν θα πάει μπροστά αυτή η χώρα.
Πως;
Posted in All my Posts, My poetry, Scattered Thoughts on June 25, 2008 by ZohltarΠως να αλλάξουν τα πράγματα, απ’ την μια στιγμή στην άλλη!
Αφού το στόμα τους δεν κλείνουνε οι “φίλοι”…
…και τα κρυμμένα μυστικά σου αλαλάζουν!
Πως μια προσπάθεια να κάνεις και μια κίνηση σιγής….
αφού ακούγετ’ η ηχώ μες τις χαράδρες.
και χάνετ’ η αιφνίδια σοφία.
Τί τα θέλεις… κάλλιο μουγκός και μοναχός.
Παράπονα προς διοργανωτές “River Party”
Posted in All my Posts, Παράπονα προς Έλληνες on June 25, 2008 by ZohltarΓιά να δώ -είπα- το πρόγραμμα του Άρδα, μιας και αποφάσισα να πάω φέτος, έστω και μόνος!
χμμμ… Δεν τους ξέρω… τους ξέρω… δεν τους ξέρω… τους ξέρω… Πάριος… ΠΑΡΙΟΣ?
Κοιτώ λίγο πιό κάτω και… ΒΑΝΔΗ;!;!;!
Φτού… Τώρα που έγινα 25… ΤΩΡΑ μειώνουν το όριο ηλικίας;!
Δηλαδή τί να πάω να κάνω εγώ; Να πάω να πίνω μπύρες, να παραπατάω και όχι μόνο-γιατί σόρρυ… πάρτυ είναι, υπερβολές κάνουμε- μπροστά σε 15χρονα; ΔΕΝ ΛΕΕΙ.
Χί λοιπόν ο Άρδας… ούτε σαν τελευταία λύση!
Νεστόριο…
Μπλα Μπλα Μπλα… πολύ ωραία… Τελευταία μέρα όμως… ΤΣΟΥΠ! κι ο Πάριος, σαν… σφίνα!
Δηλαδή του χρόνου και Βίσση;!
Πού πάτε ρε;! Είστε σοβαροί; Ποια κοπελίτσα με fancy φορεματάκι θα τρέξει στα χώματα, για να δεί την Βανδή; Νομίζεις ο “μαλλιά-μούσιας” με τα σκισμένα τζίν, θα παρατήσει το μπάφο του για την πάρτυ της Βανδή;! Σου πάω στοίχημα, θα φέρει ηχοσύστημα να ακούει τα δικά του!
Το River Party Κύριοι διοργανωταί… δεν είναι “Usual Party”! Εξού και γίνεται “στου διαόλου την μάνα”. Για να μήν πηγαίνει ο “καθένας”. Τώρα το πώς την είδατε εσείς… Ελλάδα, το μεγαλείο σου… και τα λεφτά στην τσέπη!!!!
Ο νοών νοείτω
ΕΛΕΟΣ
Αγάπη – Κώστας Καρυωτάκης
Posted in All my Posts, Poetry I like on June 25, 2008 by ZohltarΚι ήμουν στο σκοτάδι. Κι ήμουν το σκοτάδι.
Και με είδε μια αχτίδα
Δροσούλα το ιλαρό το πρόσωπό της
κι εγώ ήμουν το κατάξερο ασφοδίλι.
Πώς μ’ έσεισε το ξύπνημα μιας νιότης,
πώς εγελάσαν τα πικρά μου χείλη!
Σάμπως τα μάτια της να μου είπαν ότι
δεν είμαι πλέον ο ναυαγός κι ο μόνος,
κι ελύγισα σαν από τρυφερότη,
εγώ που μ’ είχε πέτρα κάνει ο πόνος.
(Σημείωση: Αφιέρωση στην Δ.Κ.)
Ήλιε…
Posted in All my Posts, Candles, stars and fire, My poetry on June 25, 2008 by ZohltarΠάλι ο ήλιος θα μου στρώσει το κρεββάτι…
Ήλιε… αθάνατε, και μέντορ της Ελλάδος.
Κάποτε μου την έδινε να βρίσκομαι στο φώς σου…
κι ακόμα μου την δίνει που και πού.
Μα ξέρω πως στα ξένα, θα μου λείψεις…
γι’ αυτό… κι αυτές τις μέρες,
σε θαυμάζω ν’ ανατέλλεις…
Κοιτώντας σε κατάματα…
Ήλιε… το βλέμμα που σου ρίχνω μήν το “χάσεις”…
Μην με ξεχάσεις ήλιε…
Μη παγώσει η καρδιά μου, σ’ ικετεύω!
Γιατί ένα ρίγος με διαπέρασε τη νύχτα.
Posted in All my Posts, Quotes Collection on June 23, 2008 by Zohltar
“He who asks is a fool for five minutes, but he who does not ask remains a fool forever.”
Chinese Proverb / Κινέζικη παροιμία
“Αυτός που ρωτάει, είναι ηλίθιος για πέντε λεπτά… αλλά αυτός που δεν ρωτάει παραμένει ηλίθιος για πάντα.”
Κλάσμα πρώτο…
Posted in All my Posts, Scattered Thoughts on June 23, 2008 by ZohltarΚουράστηκα να γράφω, πως κουράστηκα.
Τί είναι τρεις μήνες όμως; Τίποτα… ένα τσάφ! από σπίρτο.
Τί μπορεί να αλλάξει σε ένα τσάφ;
Πόσο τυχερός μπορεί να είσαι, ώστε να γυαλίσει κάποιος θησαυρός εκεί κοντά;!
Τσάφ…
κι έπειτα…;
Το σπίρτο δίνει ζωή στο πιό όμορφο -μα και πιό επικίνδυνο- “πλάσμα” στην Γαία.
Φωτιά…
Άραγε θα τη βάλω σωστά στο τζάκι, να ζεσταθώ… ή θα τα κάνω όλα παρανάλωμα;!
Ακόμα 3 κλάσματα.
Ξεκινάμε λοιπόν:
“Ένα”…
Fool for your loving – Whitesnake
Posted in All my Posts, Lyrics I like on June 23, 2008 by Zohltar
I was born under a bad sign,
Left out in the cold!
I’m a lonely man who knows
…Just what it means to lose control!
But, I took all the heartache…
And turned it to shame!
Now I’m moving, moving on,
and I ain’t taking the blame!
Don’t come running to me,
I know I’ve done all I can!
A hard loving woman like you,
just makes a hard loving man!!
So I can say it to you, babe
I’ll be a fool for your loving no more,
A fool for your loving no more!
I’m so tired of trying, I always end up crying!
Fool for your loving no more!
I’ll be a fool for your loving, no more!
I’m tired of hiding my feelings,
You left me lonely too long…
I gave my heart, and you tore it apart,
oh, baby, you done me wrong…
Don’t come running to me,
I know I’ve done all I can.
A hard loving woman like you,
just makes a hard loving man!
So I can say it to you, babe
I’ll be a fool for your loving no more,
A fool for your loving no more!
I’m so tired of trying, I always end up crying!
Fool for your loving no more!
I’ll be a fool for your loving, no more!
I’ll be a fool for your loving no more, no more, no more
[...]
Δίχως ύπνο κι απόψε… Μητέρα.
Posted in All my Posts, My poetry on June 23, 2008 by ZohltarΔίχως ύπνο κι απόψε…
Σκέφτομαι τρόπους κι εκδοχές του αύριο…
σ’ έν’ άδειο τώρα.
Μου λένε: “ίσως να αλλάξουν τα πράγματα”.
Ίσως να βρώ, αυτό που μου ταιριάζει.
Ίσως…
Αυτό το “ίσως”, μ’ έφαγε τόσα χρόνια!
Και τί κατάλαβα Μητέρα;
Ρουσφέτια για χαρές…
και “Φίλοι” απο γάμους!
Δεν είμ’ εγώ για τούτα.
Λάθος στροφή, μου δίχνατε εν τέλη.
…κι εγώ την πήρα και τσακίστηκα.
[...]
Μα έχω χρόνο ευτυχώς.
Να βρώ τον τρόπο να καλύψω τον πολίτιμο καιρό μου…
που μου κλέβαν οι “παρέες”!
-Τι μας χρειάστηκαν στο τέλος,
τα ψεύτικα χαμόγελά τους και το δήθεν ενδιαφέρον, μητέρα;-
Μόνο το τί θα δούν, και τί θα πούνε…
Σιχάθηκα!
Δεν θέλω μάσκες στη ζωή μου άλλο πιά.
Κι αν δεν γίνεται αυτό…
Θα πάρω και ‘γω μια να φοράω.